Tas op de troon

 Je hebt een lange dag achter de rug en gaat richting huis. niet met de auto want een rijbewijs dat heb je niet, maar met het OV. Je dacht nog even snel wat eten bij de AH to go te halen maar toen je terugkwam stond de bus al klaar om te vertrekken je rent ernaartoe en kijkt de buschauffeur heel lief aan, De deur gaat open. je stapt in en je kijkt om je heen, Helemaal vol…. Of nee toch niet linksachter in de hoek zie je 1 hoofdje uitsteken met naast hem een vrij plekje.

Toen ik elf was, veranderde de sfeer thuis. Niet van de ene op de andere dag, maar in kleine dingen: de stilte aan tafel, de blik die mijn ouders elkaar niet meer gaven, een harde zucht bij het naar bed brengen. Wat ik toen niet begreep, weet ik nu wel: mijn ouders gingen uit elkaar. Niet met slaande deuren of bittere verwijten, maar in iets dat ze zelf “met liefde loslaten” noemen. Voor dit verhaal interviewde ik mijn ouders, Georgia en Luc, over hun scheiding: hoe het zover kwam, hoe zij ermee omgingen en wat zij eruit meenamen.